بعد از اینکه ماه ها با خودم کلنجار رفتم دیشب کانال زدم بالاخره!
(ولی فقط به خواهانش آدرس میدم)
با خودم عهد کردم مطالبم جنبه بلاگری پیدا نکنه و روزمره هارو فقط در راستای مسیر خودسازی بنویسم با همون ادبیاتِ وبلاگی!
هدفم اینه قلمم دوباره گرم بشه و ان شاءالله استعداد نویسندگی به ثمر بشینه و موثر باشه...
.
.
+تکلیف اینجا چی میشه؟!
تا وقتی خدا بخواد چراغش روشنه!
هیچ جا به اندازه وبلاگ برای نوشتن راحت نیستم، و البته مطالب اینجا و اونجا یکی نیست!
کانال فقط برای دسترسی سریعترتر به مطالب و بخاطر دل مخاطبانِ خاموشِ اینجاست :)
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان