مسئولین هدفشون این بود که یه دوساعت مارو ببرن تو کوچه باغ های پاییزی قدم بزنیم و لذت ببریم...
اما شاید بین 30 نفر فقط دونفر صدای آبشار و خش خش برگارو به طور همزمان شنیدن و حالِ دلشون آروم شد...
شاید فقط دو نفر به ترکیب رنگ نقاشی های خدا خیره شدن و تو دلشون کلی قربون صدقه ی خدا رفتن...
شاید فقط دو نفر روی برگ ها قدم زدن و موسیقی ساختن....
بقیه فقط مشغول سلفی گرفتن بودن :|
+عکس گرفتن خوبه و قشنگه ولی حد داره!
بیشتر از بودنِ درحال، داریم واسه آینده خاطره میسازیم...
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان