42- من یک شاعر درباریام... مداح سلطانم...

اومدم 5دیقه استراحت کنم، تلویزیون رو روشن کردم دیدم همه جا پخش مستقیمِ مشهدالرضاست...

دلم هوایی شد... شروع کردم به شعر گفتن...5دیقه شد 1 ساعت...

حاصلش شد شعر پر از نقصِ زیر:

خوشا به حال زائران حَرَم که می گریند برابرِ شاهِ کَرَم

خوشا به حال خادمِ تو و نذرِ دلش خوشا بحالِ کبوتر و چشم واکردنش

خوشا به حال آنکه مرامِ تو را بیند کبوتری که دانه و دامِ تو را بیند

خوشا بحال دلم که نذرِ روی تو شد غریب و تنها بود و کفترِ کوی تو شد

ایوانِ طلای تو،عجب جای عجیبی ست شبیه نجف و صحنِ آقای غریبی ست

مکه برای اغنیا و تو سامرای ما اربعین برای پیاده ها و تو کربلای ما

یا ثامن الجج! این مثنوی ام برای شماست تمامِ بودنم، زندگی ام برای شماست...