39- اِرْحَمْ مَنْ رَأسَ مالِهِ الرَّجاءُ وَ سِلاحُهُ الْبُکاءُ...

چه خوب است لحظه هایی که دلت گرفته، یک نفر بیاید روبروی دلت بنشیند و روضه بخواند....

چه خوب است بساط روضه ای که از کوچه های مدینه پهن شود و به قتلگاه برسد...

چه خوب است آدم دلش را با اشک برای اباعبدالله(ع)، آب و جارو کند...

کاش خدا اشک را از ما نگیرد...

آدم وقتی گریه اش نمی گیرد، بدترین عذاب را می چشد....

« خدایا

آبرویم را بگیر

آبِ رویم را نگیر....»

+ هرچه به اربعین نزدیک تر می شویم،هوای شهر سنگین تر میشود...

قلب های جامانده ها بیشتر می گیرد...

و روضه لازم ترند...

یک دهه عزاداری برای داغِ دل ِجامانده ها برگزار کنید...