
اعتراف میکنم حدود یک ماهی هست که _به دلایلی_ اینستاگرام نصب کردم...
اعتراف میکنم که من نه تنها از اینستا خوشم نمیاد، که ازش متنفر هم هستم!
اعتراف میکنم وبلاگ نویسی رو بسی بیشتر دوست دارم....
و این دلیلش این نیست که من از پیشرفت تکنولوژی بدم میاد!
نه!
اتفاقا من این پیشرفتو از زوایایی دوست هم دارم...
ولی جوِ اینستا و امثالش رو اصـــــــــلا دوست ندارم....
خواننده های وبلاگ، برام خیلی قابل احترام تر از خواننده های اینستاست....
اونی که وبلاگ میخونه و مینویسه خیلی بیشتر تو عمق مطالب فکر میکنه...
اما تو اینستا، خیلی کمن آدمایی که پستای بیشتر از 2خط رو حتی سطحی بخونن!
وبلاگ نویس ها و وبلاگ خوان ها با اینکه به شدت کمن و از گونه های درحال انقراض اند،
ولی شرف دارن به لایک کننده های پست های نخونده....
سادگیشون شرف داره به آدمای ازخودمچکرِ عکسای یهویی...
زنده باد بلاگفای داغونِ خودمون...
زنده باد همین یک-دو واژه میونِ موجی از سکوت...
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان