67- پلاک خاکی...

همزاد کویر تب باران دارم

در سینه دلی شکسته پنهان دارم

در دفتر خاطرات من بنویسید

من هرچه که دارم از شهیدان دارم...

خداروشکر میکنم که زندگیم گره خورده به شهدا...

رفاقت با شهدا انقدر خوب و دوست داشتنیه که حد نداره...

اصلا نگاه نمیکنن که تو خوبی یا بد، اونا توی رفاقتشون سنگ تموم میذارن...

از روز اولی که اون وبلاگ [پلاک خاکی] رو شروع کردم تا امروز که حدود 4سالی ازش میگذره انقدر اتفاقات خوبی برام افتاد و انقدر این وبلاگ توی حفظ رابطه م با شهدا موثر بود که حد نداره...

و حالا به لطف شهدا [پلاک خاکی] به مسابقات کشوری راه یافته و برای مرحله بعدیش چندروزی باید برم نیشابور و ان شاءالله بعدش هم زیارت امام رضا(ع)...

هربار اون وبلاگ توی مسابقه ای برنده شد، من شرمنده ی شهدا شدم...

چون من خیلی کم کاری کردم توی این مسیر، ولی اونا بی اندازه معجزه میکنند...

پ.ن1: آخر یه روز من از همین شهدا یه کربلا میگیرم

میگی نه بشین نگاه کن!

یه روز همینجا مینویسم

قول میدم!

پ.ن2: یه شهید پیدا کردم رگباری گره ی کربلا باز میکنه ==> شهید علیرضا کریمی

فقط یه مشکلی وجود داره اونم اینه که مزارش اصفهانه!

از اونجایی که " بُعد منزل نبود در سفر روحانی" فعلا با دلمون میریم زیارتش تا ان شاءالله یه روز رسماً خدمت میرسیم و دعوت ناممون رو میگیریم...

ان شـــــاءاللّــــــــه