
سرکلاسِ حفظ، روبروی استاد نشسته بودم...
یه خرده از کلاس که گذشت، یه خرده ازم پرسید و من یه خرده بلد نبودم و یه خرده بهم ریختم!
استاد که میدونه این مدت خیلی سرحال نیستم، یهو گفت:
مریم پاشو بیا این آیه ای که روی دیوار زده رو واسه خودت بخون!
با اینکه جلوی در بود ولی تا حالا ندیده بودمش...
بلند شدم و روبروی دیوار ایستادم و با دیدن آیه فقط یه لبخند از ته دل زدم و دیگه اون آدم سابق نشدم :)
فقط از کنار میز استاد رد شدم و گفتم: مسیر زندگیم عوض شد!
و خندیدم و خندید :)
و این چنین تنها با یک آیه "غبار غم برود و حال خوش شود"...
و اون آیه این بود:
قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ
لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ
إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
{سوره زمر/ آیه53 }
بگو: اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید!
از رحمت خداوند نا امید نشوید، که خدا همه گناهان را مى آمرزد،
زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است...