

دیشب می خواستم غزلی بنویسم...
می خواستم کبوترهای واژه را روی سفیدِ کاغذ بنشانم، اما همه شان پرواز کرده بودند سوی دیارِ یار...
وازه ها پرنده هایی بودند که فقط روی گنبد می نشستند...
دیشب، نوشتن بی فایده بود؛
من، قلبم و تمام واژه ها میان صحن گوهرشاد گم شده بودیم...
راستی
گم شدن در دیار یار، عینِ پیدا شدن است...
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان